پیرمرد سر تکان داد. بل صندلی‌اش را جابه جا کرد وکلاهش را از سر برداشت و روی میز گذاشت.
بل گفت می‌خوام یه چیزی بپرسم.
بپرس.
تو زندگی‌تون به خاطر کدام کار بیشتر پشیمون شدین.
پیرمرد نگاهش کرد در حالی که سؤالش را سبک سنگین می‌کرد.
گفت نمی‌دونم. خیلی تو زندگیم پشیمون نشدم. خیلی از چیزهایی رو که همه فکر می‌کنند باعث خوشبختی می‌شه به دست اوردم. همین که آزاد بودم هرجا دلم خواست برم یه نمونه‌شه. تو هم می‌تونی لیست خودت رو داشته باشی. فکر کنم تو هم که به سن من برسی به اندازه‌ی من از گذشته‌ات راضی باشی. آدم روزهای خوب و بد زیادی می‌بینه ولی اخرش تقریباً همون اندازه‌ای قبل از زدندگیش راضی و یا ناراضیه.
منظورتون رو می‌فهمم.
مي‌دونم که می‌فهمی.
دوست عزیزم آقای بازرگان مرا به بازی تغییر در زندگی دعوت کرده‌است و از من خواسته‌است از تغییراتی که در زندگی داشته‌ام و یا خواهم داشت بنویسم. چشم.
همیشه فکر می‌کنی عوض نشده‌ای. تغییر نکرده‌ای. همان آدم قبلی هستی و به شدت در مقابل نظر دیگران که عقیده‌ای خلاف آن را دارند جبهه می‌گیری. سرت را انداخته‌ای پایین و به زندگی‌ات چسبیده‌ای. در حالی‌که خبر نداری که در حال عوض شدن هستی. آرام و نرم در حال تغییر هستی، سلایق‌ات عوض می‌شوند و به آرامی آدم دیگری می‌شوی. بعد روزی در حالی‌که نوارکاست‌های عتیقه‌ات را درون ضبط‌صوت جلو عقب می‌کنی و به دنبال تک‌آهنگی می‌گردی که چند ثانیه‌اش را از پنجره باز ماشینی که از کنارت گذشته شنیده‌ای؛ ناگهان ترانه‌ای را از Gipsyking می‌شنوی که روزگار دوری، خیلی دور، گوش می‌دادی و روح‌ات تازه می‌شد. هربار که به آن گوش می‌دادی تو را می‌برد به عصر یک روز پاییزی که خسته و کوفته و لهیده سوار بر اتوبوس بعد از گذشتن از مراحل تسویه‌حساب خدمت به زنجان بر می‌گشتی و با گوش دادن آن در واکمن‌ات، که نمی‌دانی الان گوشه کدام کمد افتاده است، پیش خودت احساس پیروزی، سبکی و راحتی می‌کردی. همان ترانه‌ای که هفته پیش به همراه کلّ آلبوم‌های GipsyKing از روی هارددیسک نحیف‌ات پاک کردی و کک‌ات هم نگزیده‌بود. همان ترانه‌ای که اگر الان در اتوبوس و یا قطار بشنوی که نجوای آرامی از آن از هدفون‌های مسافر بغل دستی‌ات بیرون می‌ریزد پیش خود بگویی:«ملّت با چه چیزهایی خوش‌اند و حال می‌کنند!». و در این موقع است که متوجه می‌شوی عوض شده‌ای. تغییر کرده‌ای و همان آدم قبلی نیستی. نمی‌دانم این جور تغییر خوب است یا نه؟ نمی‌دانم.
تغییراتی که کرده‌ام:
1- به اقتضای سنّ و قبول مسئولیّت‌های جدید در زندگی، محافظه‌کارتر شده‌ام.
2- واقع‌بین‌تر شده‌ام و از آدم ایده‌ال‌گرایی که بودم فاصله گرفته‌ام.
3- آرام‌تر شده‌ام و سعی می‌کنم همیشه آرامشم را حفظ کنم.
4- بر عکس همه کسانی که با بالاتر رفتن سن به سمت ترانه‌های آرام و با ریتم‌های آرام و سنگین و گاهی هم سنّتی کشیده‌می‌شوند این‌جانب این مسیر را تخت‌گاز خلاف رفته و بر خلاف چندسال پیش؛ شب و روزم با Black Sabbath و Led Zepplin و Radioheadمی‌گذرد.
دوست دارم چه تغییراتی بکنم؟
...
طبق اصول این بازی خانم وثوقی، آقایان جلیل‌خانی و هادی وحیدی را به این بازی دعوت می‌کنم.
عنوان این پست مصرعی است از ترانه پراگماتیسم عشقی از گروه کیوسک
مجموعه تفریجی ائل‌داغی-گاوازنگ
دانشکده‌های فنّی دانشگاه زنجان
مرکز تحصیلات تکمیلی علوم‌پایه-گاوازنگ
کارخانه کبریت سابق
عالم تبلیغات میدانی است مثل میدان جنگ و در آن حلوا خیرات نمی‌کنند. نبرد خونینی در جریان است و هدف آن فروش بیشتر خدماتی‌ست که کمپانی‌ها ارائه می‌کنند و نشان دادن برتری جنسی که “ما تولید می‌کنیم” و پایین بودن کیفیت جنسی که “آن ها تولید می کنند”. محور اغلب محتوی تبلیغاتی نیز که در این زمینه تولید می‌شوند بر نازل بودن کیفیت جنس و یا خدمتی است که کمپانی رقیب ارائه می‌کند. یکی از مثال‌ها در این زمینه نبرد بین دو غول صنعت نوشیدنی‌های گازدار کوکاکولا و پپسی است که میلیاردها دلار برای ضایع کردن حریف مقابل‌شون خرج کرده‌اند و هیچ‌کدام هم کوتاه نمی‌آیند. در این میان نبرد میان دو غول ماشین‌سازی کمپانی GM آمریکایی و کمپانی BMW آلمانی به پرده سینماها نیز کشیده‌شده است. کمپانی BMW با همراهی کمپانی Anonymous Content و RSA و … فیلم‌های کوتاه تبلیغاتی می‌سازد. معروف‌ترین محصول تولیدی آنها هشت فیلم کوتاه داستانی است که در قالب یک فیلم بلند با نام the hire با کارگردانی 8 کارگردان معروف سینما از قبیل جان فرانکن‌هایمر، گای ریچی، جان وو، و… با بازی مشترک کلایو اوون در نقش راننده تولید شده‌اند. همچنین این کمپانی توانست تهیه‌کننگان فیلم های جیمزباند را متقاعد کند تا به جای ماشین آستین مارتین که خودروی سنّتی جیمزباند بود، اگر درست به یادم بیاید، در سه فیلم جیمز باندی از BMW استفاده کنند. کمپانی GM نیز اسپانسر اغلب فیلم‌های پرفروش هالیوودی بوده در ازای آن تا می‌توانسته در درب‌و‌داغان کردن ماشین‌های BMW در این فیلم‌ها توسط ماشین‌های کادیلاک کوتاهی نمی‌کند. فیلم‌هایی از قبیل bad boys II, the island, transformers و the matrix reloaded از انواع مدل‌های خودروهای تولیدی این کمپانی بهره جسته‌اند. در فیلم The matrix reloaded کمپانی GMنزدیک به 300 خودرو در اختیار کارگردانان این فیلم قرار داد. در واقع کلّیه خودروهایی که در بزرگراه اختصاصی، که فقط برای این فیلم ساخته‌شد، در حال تردد هستند ساخت این کمپانی هستند. چند نمونه زیر تنها قسمتی از تبلیغات منفی GM بر علیه BMW در فیلم‌های بی شمار هالیوودی است. (در واقع نمونه‌هایی‌ست که من به یاد می‌آورم. اگر نمونه‌های نیز شما سراغ دارید برایم در کامنت‌ها بنویسید تا به این لیست اضافه کنم):
1- Body of lies: فریس وارد امّان شدهاست. نمای درشتی از یک ماشین BMW که فریس را به هتل می‌برد دیده می‌شود. صدای فریس روی صحنه شنیده می‌شود که: «این ماشین یه تیکّه گهه!. بهتر از این نبود که برام بفرستند؟»
2- transformers: جنگ بین ربات‌ها به شهر کشیده‌شده‌است. در صحنه‌ای که یکی از ربات‌های بد تبدیل به تانک شدهاست و در حال کوبیدن و خرد کردن ماشین‌هایی است که کنار خیابان پارک شده‌اند؛ نمای واضحی از یک BMW به نمایش درمی‌آید که مثل کدوی گندیده به راحتی زیر زنجیرهای تانک له می‌شود.
3- The matrix reloaded: ترینیتی و مورفیوس بعد از به دست آوردن کلیدساز سوار بر یک کادیلاک در حال فرار از دست دوقلوها هستند که تصادفن آنها هم سوار بر یک وانت کادیلاک چغر! به دنبالشان هستند. در اوایل سکانس که ترینیتی به سرعت از خیابان فرعی به خیابان اصلی می‌جرخد. کادیلاک دوقلوها نیز به دنبال آنها و حین ورود به خیابان اصلی به طور آشکاری به پشت یک BMW می‌کوبد و به راحتی آن را به دو نیم می‌کند. لازم به توضیح نیست که به کادیلاک متخلف آسیبی نرسیده و به راحتی به تعقیب خود ادامه می‌دهد.
هنگام جستجو برای یافتن نمونه‌های بیشتری از این موارد به این سایت جالب برخوردم که در آن می‌توانید ببینید که فلان مدل از فلان ماشین در کدام صحنه از فلان فیلم و یا سریال تلویزیونی بازی کرده‌است. در این صفحه می‌توانید انواع و اقسام مدل‌های ماشین BMW را ببینید و در این صفحه انواع مدل‌های ساخته‌شده توسط GM که در فیلم‌های مختلف ظاهر شده‌اند.
در همین زمینه:
ترانه videotape در قالب آلبوم In Rainbows (هفتمین آلبوم استودیویی Radiohead) در 10 اکتبر 2007، تقریبا یکسال پیش، منتشر شد. Radiohead بعد از اتمام قراردادشان با کمپانی EMI این آلبوم را در سایت خودشان برای دانلود قرار دادند. علاقمندان می‌توانستند به هر قیمتی که دوست دارند، حتّی رایگان، آن را بخرند. در روز اوّل قراردادن آلبوم در سایت 2/1 میلیون نسخه از آن دانلود شد. با وجود اینکه آلبوم را به صورت تقریباً رایگان عرضه کرده‌بودند ولی به همّت علاقمندان بی‌شمارشان فروش کلّی این آلبوم خوب بود. کمی بعد در دسامبر همان سال بسته‌ای مشتمل بر سی دی آلبوم به همراه عکس هایی از مراحل ضبط ترانه‌ها در استودیو به همراه کتابی که شامل طرح‌های اجرا شده توسط اعضای گروه بود؛ منتشر شد. این آلبوم یکی از موفق‌ترین آلبوم‌های گروه بعد از آلبوم Kid A بوده که در اکثر کشورهای جهان رتبه اوّل پرفروش‌ترین‌های موسیقی را کسب کرد.
داستان شخصی که قبل از مرگ(خیلی وسوسه مي شوم که بگویم خودکشی) با ضبط کردن آخرین حرف‌هایش بر روی نوارویدیویی قصد خداحافظی دارد.
| نوارویدیویی | Videotape |
کمی درباره گروه:
گروه The Rolling Stones در سال 1962 توسط Brian Jones و Ian Stewar پیانیست و Mick Jagger خواننده و Keith Richards نوازنده گیتار تشکیل شد. گفتنی‌ها در مورد این گروه بسیار زیاد و خارج از حوصله این صفحه می‌باشند. فقط این را باید بگویم که در عرض این 46 سال بیش از 22 آلبوم استودیویی منتشر کرده اند و 220 میلیون نسخه از کارهایشان بطور قانونی در کل دنیا به فروش رفته‌است. در سال 1989 نام آنها وارد تالار افتخارات راک اندرول شد و در سال 2004 از طرف مجلّه Rolling Stone رتبه چهارم را در لیست 100 هنرمند برتر همه دوران‌ها کسب کردند. لامصّبها (بزنم به تخته) بعد از 46 سال هنوز هم مثل جوان‌های بیست و خورده‌ای سال کنسرت دور دنیا برگزار می‌کنند وکیف می‌کنند و طعنه می‌زنند به دنیا و پیری و کهنسالی.
کمی درباره ترانه:
ترانه "Angie" به همراه آلبوم Goats Head Soup در سال 1973 منتشر شد. این ترانه که در نوامبر و دسامبر 1972 ضبط شد توسط Keith Richards نوشته شدهاست. ابهاماتی که در مورد این ترانه وجود دارند هیچ‌وقت آشکار نشدند. به روایتی این ترانه را خود میک‌جگر در مورد روابطی که با همسر دیوید‌بووی به نام Angela داشت نوشته است. موضوعی که توسط میک جگر رد شد. کیث ریچارد گفته که تقریبن یک سال قبل از اینکه کار روی آلبوم رو شروع کنند روی نام و ملودی ترانه کار می‌کرده‌است. همزمان با تولّد دخترش به نام Angela، او نام ترانه را Angie انتخاب کرده بود. ترانه بسیار محبوب است و تقریبن از سال 1981 در همه تورهای رولینگ‌استونز اجرا شدهاست. این ترانه توسط خوانندگان زیادی دوباره‌خوانی شدهاست که معروف‌ترین آنها عبارتند از Stereophonics و Tori Amos.
ترجمه دست و پا و سر و بینی و فک شکسته و گلو جویده از ترانه:
| انجی انجی ، انجی، کی این ابرها کنار می‌رند؟ بدون عشقی در قلبمون و بدون پولی در جیبمون انجی، انجی تا کجا می‌تونیم بریم؟ نمی‌تونی بگی که خوشنود بودیم امّا انجی، انجی نمی‌تونی بگی که تلاشی نکردیم انجی، تو زیبایی، امّا وقتش نرسیده که خداحافظی کنیم؟ انجی، هنوز دوستت دارم، یادت می‌آد شب‌هایی رو که با هم گریه کرده‌ا‌یم؟ رویاهایی که ما رو پیش هم نگه‌می‌داشتن، دود شد و رفت هوا بزار تو گوش‌ت زمزمه کنم انجی، انجی تا کجا می‌تونیم بریم؟ انجی، اشک نزیر، همه بوسه‌هات هنوز شیرین‌اند. از اون غم تو چشم‌هات متنفرم. امّا وقتش نرسیده که خداحافظی کنیم؟ بدون عشقی در قلبمون و بدون پولی در جیبمون نمی‌تونی بگی که خوشنود بودیم. امّا انجی، هنوز دوستت دارم، دلبندم. به هر طرف که نگاه می‌کنم چشم‌هات رو می‌بینم. هیچ زنی نمی‌تونه جای تو رو بگیره. بجنب عزیزم، چشم‌هات رو خشک کن. انجی، زنده‌بودن خوب نیست؟ انجی، انجی، اون‌ها نمی‌تونن بگن که ما تلاشی نکردیم. | Angie Angie, Angie, when will those clouds all disappear? Angie, Angie, where will it lead us from here? With no loving in our souls and no money in our coats You can't say we're satisfied But Angie, Angie, you can't say we never tried Angie, you're beautiful, but ain't it time we said good-bye? Angie, I still love you, remember all those nights we cried? All the dreams we held so close seemed to all go up in smoke Let me whisper in your ear: Angie, Angie, where will it lead us from here? Oh, Angie, don't you weep, all your kisses still taste sweet I hate that sadness in your eyes But Angie, Angie, ain't it time we said good-bye? With no loving in our souls and no money in our coats You can't say we're satisfied But Angie, I still love you, baby Ev'rywhere I look I see your eyes There ain't a woman that comes close to you Come on Baby, dry your eyes But Angie, Angie, ain't it good to be alive? Angie, Angie, they can't say we never tried |
