در یه مقطع از زندگیت احساس میکنی که بقیه بیشتر از تو حالیشونه. بعد به یه جایی میرسی که میبینی این تو هستی که از بقیه بیشتر حالیته. یه مدتی که گذشت میبینی که اشتباه کردی و باز هم این بقیه هستند که از تو بیشتر حالیشونه و بعد آخر سر میرسی به جایی که میبینی که هم خودت و هم بقیه، هیچ چیز حالیتون نیست و همه سر وته یه کرباسید!
آدمی به یاد زنده است
-
بوی پیچ امینالدوله هم کل حیاط خانه را پر کرده بود و هم مشام او را توی
اتاقی که نسیمی هر از چندگاه، پردهاش را با صدای آرامی تکان میداد. آخرین
روزهای...
۱۹ ساعت قبل
1 نظر:
شدیدن موافقم
ارسال یک نظر