آمد بهار دلنشين

بوي باران ، بوي سبزه ، بوي خاك.... بوي باران ، بوي سبزه ، بوي خاك شاخه هاي شسته ، باران خورده پاك آسمان آبي و ابر سپيد برگ هاي سبز بيد عطر نرگس ، رقص باد نغمه شوق پرستوهاي شاد خلوت گرم كبوترهاي مست نرم نرمك مي رسد اينك بهار خوش به حال روزگار! اي دل من گرچه در اين روزگار جامه رنگين نمي پوشي به كام ، باده رنگين نمي نوشي ز جام ، نقل و سبزه در ميان سفره نيست جامت از آن مي كه مي بايد تهي است اي دريغ از تو اگر چون گل نرقصي با نسيم ! اي دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب ! اي دريغ از ما اگر كامي نگيريم از بهار ! گر نكوبي شيشه غم را به سنگ هفت رنگش مي شود هفتاد رنگ فريدون مشيري فرا رسيدن سال نو را به همگي شما تبريك مي گويم.

» ادامه مطلب

براي هميشه جوان

دانشمند چروکیده و سال‌خورده چشم‌هایش را به سختی باز کرد .موهای سرخ همسر زیبا و جوانش را دید که در زیر نور آفتاب نارنجی دم غروب همانند رشته‌های ملتهب مس می‌درخشیدند. زن زیبا در کنار بستر مرگ او نشسته بود و خاطرات خوش شصت سال گذشته را مرور می‌کرد و اورا شماتت می‌کرد که چرا او را طوری خلق نکرده است که پا به پای او پیر شود و با او بمیرد؟

» ادامه مطلب

زمهرير

مرد نگاهی کرد به دست راست‌اش. دستی که باعث شده‌بود هزاران‌هزار بار قلم بر صفحه کاغذ بتازد و قهرمان‌های داستان‌های‌اش را به از بین بردن خود وادار کند، اکنون از کشیدن تیغ تیز سرد بر رگ‌های ملتهب آبی مچ دست چپ‌اش عاجز مانده بود.

» ادامه مطلب

ساعت چنده؟

هیچ وقت یادم نمی‌مونه در یخچال رو پشت سرم ببندم.‏‎ تا حالا صدبار کلید خونه‌م رو گم کردم.‏‎ یه بار هم خودم گم شدم.‏‎ نشده یه‎ ‎بار بخوام غذا بپزم و اون رو نسوزونم.‏‎ حتی یه بار هم یادم نمی‌آد که شماره تلفن‎ ‎یه نفر رو از بر باشم.‏‎ به همه انگشتهام یه نخ بستم که نمی‌دونم برای چی‎ ‎بستمشون.‏‎ همیشه خدا یادم میره زیپ شلوارم رو ببندم.‏ کامپیوترم همیشه روشنه‎ ‎‏.‏‎ فقط یه بار نمازم رو اول‎ ‎وقت خوندم (اولین نمازی که خوندم).‏‎ دیروز یه نفر تو خیابون بهم سلام داد که قیافه‌اش برام خیلی آشنا بود.‏‎ نشده یه بار سر وقت به قرار‌هام برسم.‏‎ یه زمانی یه نفر رو دوست داشتم.‏‎ اسمش چی بود؟‏‎ قرار بود بریم یه جا.‏‎ قرار‎ ‎بود‎... یه لحظه صبر کن‎... چی داشتم می‌گفتم؟‎ امروز چندمه؟

» ادامه مطلب

فرياد

» ادامه مطلب

گم

در آن بزرگراه تاريك و خلوت ، درون ماشين سرد و خفه نشسته بود و هراسان چشم دوخته بود به فرشته اي كه در آن هواي سرد ، پرواز كنان جلوي ماشين مي خراميد .. فرشته پير و فرتوتي كه سعي داشت مرد را راهنمايي كند تا راه را پيدا كند و مرد راننده كلافه اي كه نمي خواست قبول كند كه فرشته هاي پير راهنماهم گاهي راه را گم مي كنند .

» ادامه مطلب

نسيان

‏وقتی ربات زنگ‌زده به دروازه‌های منظومه‌شمسی رسید متوجه شد که نمی‌تواند به یاد بیاورد  برای چه به این سفر آمده است. کمی ‌که به سلّول‌های حافظه فرسوده چند میلیون ساله‌اش فشار آورد متوجه شد  حتی آغاز سفرش را هم به یاد نمی‌آورد. موتورهای سفینه را خاموش کرد و از پنجره کوچک سفینه به فضای خالی سرمه‌ای بیرون خیره شد. .‏‎ ‎

» ادامه مطلب

عادت کرده ایم

آیه داشت می گفت « آژو خانم، حواست کجاست؟ بیا. » مرجان گفت « همین مغازه آخری لباس اسکی های محشرآورده.توی چندتا از وبلاگها هم حرفش بود.» آرزو و ماه منیر با هم گفتند « توی چی چی لاگ ؟». « هیچی بابا ، بی خیال . همین مغازه ست .» رمان عادت می کنیم نوشته زویا پیرزاد صفحه 142
« بالاخره لباس اسکی خریدی؟ »
آرزو:« بعله! . کفش بسکتبال هم خریدیم.مادر هم یک دست گرمکن سرخابی خرید.راستی ، تو می دانی وبلاگ یعنی چی؟ »
شیرین فنجان خالی قهوه را برگرداند توی نعلبکی و توضیح داد وبلاگ مثل صفحه ای است که تو اینترنت باز می کنی و اسمش را هرچی خواستی می گذاری و هروقت خواستی ، هرچه دلت خواست می نویسی و هرکی خواست می خواند و دلش خواست نظر می دهد . بعد یکهو زد زیر خنده .« پریروزها یک جایی خواندم اگر روزنامه را رستوران فرش کنیم ، وبلاگ چراگاه ست .»
آرزو به گنجشکها نگاه کرد که کبوترها را کنار زده بودند و تند تند ارزن می خوردند. « تو فکر می کنی آیه وبلاگ باز کرده ؟» صفحه 147
من هنوز رمان خانم زویا پیرزاد را تمام نکرده ام . ( در واقع تا فصل 18 بیشتر نخوندم) . ولی تا همین جا هم که خوانده ام احساس می کنم رمان قبلی یعنی " چراغها را من خاموش می کنم " از این یکی قوی تر و بهتر بود. و این یکی زیاد چنگی به دل نمی زند .
فکر می کنم اولین بار است که به وبلاگ و وبلاگ نویسی در یک رمان ایرانی اشاره می شود . همان طور که گفتم هنوز رمان را تمام نکرده ام و نمی دانم که آرزو از طریق خواندن نوشته های وبلاگ احتمالی آیه به چه چیزی پی خواهد برد و پیرزاد از این اشاره ها چه استفاده ای خواهد کرد ، ولی با آن مقایسه رستوران و چراگاه می توان حدس زد که استفاده درست و حسابی و به درد بخوری از وبلاگ نویسی آیه نخواهد کرد .

» ادامه مطلب

خليج فارس

از آنجايي كه اين همسايه هاي عرب محترم و نيمه محترم بعد از يك عمر همسايگي به سرشان زده است كه اين خليج را كه بالاي سرشان وجود دارد Rename كنند , و از آنجايي كه دولت محترممان فعلا سرشان خيلي شلوغ است و مشغول داد و ستد نفت وگاز خدادادي ارزان و و نيمه ارزون و شايد هم كمي تا قسمتي مفت ! با قدرتهاي چيني و سري لانكايي و ونزوئلايي در برابر حمايت اونها از پرونده هسته اي ايران مي باشد و وقت ندارد كه وقت شريف و گرانبها را صرف اين نامگذاري هاي بي اهميت ! بكنند و در راستاي "كس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من" و همين طور در راستاي سپردن كار مردم به خود مردم و خصوصي سازي خدمات دولتي ! ، جمعي از وبلاگ نويسان به دست به كار شده اند و كاري را شروع كرده اند كه با اين زياده طلبي عربهاي غير شريف مقابله بكنند . اگر شما هم مي خواهيد به اين حركت به پيونديد به صفحه Arabian gulf is not exist لينك بدهيد .
خدا يك در دنيا و هزار در اينترنت عوضتون بده .

» ادامه مطلب

شير

برف سنگين ديشب همه جا را پوشانده بود . كمي دير شده بود . وقتي در را پشت سرش بست و نفس عميقي كشيد ، احساس كرد بوي شير سوخته مانند هاله اي اطرافش را گرفته است . تا خواست حركت كند ، پايش ليز خورد و كم مانده بود كه به زمين بخورد و گردنش بشكند . لعنتي فرستاد و به راه افتاد . سر كوچه دختر كوچولوي پالتو پوست پوش را ديد كه در جاي هميشگي اش منتظر سرويس كودكستان ، ايستاده است . منتها اين بار روي همان نقطه كپه اي برف جمع شده بود و حالا دختر روي برفها ايستاده بود . هوا كمي روشن تر شده بود . نفس عميقي ديگري كشيد . احساس كرد ديگر بوي شير سر رفته و سوخته نمي آيد .

» ادامه مطلب